Posts tonen met het label Challenge. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Challenge. Alle posts tonen

maandag 4 september 2017

It's alive! Oftewel: Sew Challenge met een koppig stofje

Inmiddels heb ik mijn naaitactiek al door... De beste remedie tegen vervelende naaidipjes  is ongetwijfeld deelnemen aan challenges. Gewoon de koe bij de hoorns vatten en ertegenaan!

Mijn eerdere deelname aan de Blogmeet & Sew Challenge kan u hier overigens nog bekijken. Toen bedacht Stephanie van Cherry Designs de voorwaarden waaraan mijn naaiproject moest voldoen. Dit keer echter, gingen we met z'n allen verder in de uitdaging, en vulden we een formulier in met informatie over onze naaigewoonten en -kennis. Om heel eerlijk te zijn, deed ik het tijdens het invullen ervan bijna in mijn broek, maar was ik tegelijk ook dolenthousiast om deel te nemen.

Uiteindelijk kreeg ik van Caro volgende criteria voorgeschoteld:
* Crêpe (zelf uit te kiezen)
* Voor jezelf
* Met 2 matching stuks (kan 2 delen, 2 stoffen mixen,...)

Nu moet je weten dat Caro iemand is die niet terugdeinst van lastige, moeilijke tembare stoffen, zoals crêpe. Ik daarentegen, ben deze stof al regelmatig in stoffenwinkels tegengekomen, en slaagde er telkens in om ze op een veilige afstand te houden. Want wat zich moeilijk laat temmen, ga ik simpelweg uit de weg. Tja, en dan zit je daar met die criteria in de hand...

Ge wilt niet weten hoeveel webwinkels ik heb afgeschuimd op zoek naar crêpe met een mooie print. Uiteindelijk kwam ik bij 'Le Chien Vert' terecht. Gezien de ruime keuze online, kocht ik mij een ticketje richting Brussel om deze winkel in het echt te kunnen bewonderen. Duizelingwekkend veel stoffen dat ze daar verkopen, jawadde!

De stof was er. Over het patroon was ik nog niet helemaal uit. Dat het een combi van blouse en rok zou zijn, was al beslist. Ik doorzocht alle La Maison Victors, doorbladerde en noteerde een heuse to-sew-list voor mijn lesvrije sabbatjaar, en koos uiteindelijk de Victoria Rok en de Donna Blouse voor dit project.

✄  De testversie van de Victoria beviel me wel. Ik deed volgende aanpassingen ✄ :
* Mijn heupen zorgden voor een grote maat, maar gelukkig mocht ik 7 cm in de taille wegnemen.
* Het voorpand naaide ik zonder beleg of knopenrij.
* Een blinde rits (ook blind als ik me buk) in de middenrug werd geplaatst zoals het patroon voorschrijft.
* Een extra split achteraan werd toegevoegd voor extra bewegingsgruimte.
* De rok werd 2 cm verlengd.
* Ik naaide een stevig, dun lintje in de taille om uitrekken van de taillenaad te voorkomen.

Na deze testversie naaide ik de echte versie waar ik koos voor een rits met twee biezen in de zijnaad, en de split nog iets dieper naaide.

✄  Voor de Donna Blouse paste ik volgende dingen aan ✄ :
* Ik nam één maat kleiner dan gewoonlijk.
* De mouwen werkte ik met een biais in dezelfde stof af. Hoera voor mijn bus stijfsel!
* Voor de smalle zoom onderaan gebruikte ik na vele testlapjes voor het eerst mijn rolzoom.
* Voor de knopenrij sleutelde ik aan de instellingen voor een mooie afwerking. Ook (voor het eerst) gebruikte ik mijn knoopsgatenbeitel, en oh, hoe simpel kan knoopsgaten maken zijn?!











Patroon: Donna Blouse - LMV Editie mei - juni 2016
Victoria Rokk - LMV Editie maart - april 2015
Stof en fournituren: Le Chien Vert
Zelf ben ik wreed content over het resultaat, want hey, ik ben gewoon 2 jeansrokken en 1 blouse rijker! Die crêpe, da's een ander verhaal! Maar na alle technieken waaraan ik deze stof heb onderworpen, is de stof getemd geraakt. Wist je overigens dat crêpe wijst op de binding van de ketting- en inslagdraden van een bepaalde stofsoort? Crêpe bestaat in een viscose (natuurlijk) en een polyester (synthetisch) variant. Het verschil laat zich vooral voelen wanneer de stof nat is; de viscose kreukt meer en weegt zwaarder dan de crêpe in polyester, die bijna kreukloos en luchtig uit de wasmachine komt.

Vandaag staat er nog meer schoons op u te wachten! Deze dames zetten eveneens hun beste beentje voor:



Veel lieve Naaizgroetjes,
Stephanie

woensdag 16 augustus 2017

Let’s Sti(c)k Together #4: schoolse zelfverwennerij

Besluiteloos. Zo voelde ik mij. Het thema ‘gepakt en gezakt // terug naar school’ van deze challenge was ineens zo veel ruimer geworden dan de gebruikelijke vooropgestelde criteria. Maar ruim gaat ook. Er zijn gewoon meer opties. Ik kon niet kiezen tussen een veelzijdige strandtas, een handige Lili tas, een schattig logeerkoffertje of  een praktische laptoptas. Al deze projecten zouden op hun manier goed gebruikt worden. Na lang twijfelen besloot ik om nog eens iets voor mezelf te naaien en koos ik voor datgene waar ik het meest plezier van zou hebben; de handige laptoptas aka de Ida II uit ‘Mijn Tas’. Het voorbije schooljaar maakte ik gebruik van een handige rugzak van Eastpak, zo eentje met heel wat vakjes, ritsen en plaats voor een drinkbus. Maar ik merkte dat heel wat paperassen en bundels er gemakkelijkheidshalve in bleven zitten. Deze laptoptas zou dit weleens kunnen voorkomen, want behalve plaats voor mijn laptop, kan enkel mijn verbeterkaft er nog met gemak bij.


Schandalig dat ik dit boek zo lang onaangeroerd in mijn kast heb laten staan. Oké, niet helemaal waar, want ik leende het ooit eens uit aan een vriendin die er een mooie tas voor haar moeder uit maakte. En zowel de moeder als zijzelf waren zeer tevreden over het resultaat. Ik schuimde het internet af op zoek naar handige weetjes en vond inspiratie bij o.a. Patat en Kroket, Katrienette en Jace did it!



De buitenstof kocht ik bij Atelier in’t Leerke. Hoewel de schrijvers van het boek wijselijk aanraden om met de patroondelen zelf naar de winkel te trekken, was ik net iets te enthousiast en heb ik nu nog een hele lap over. Maar die lap werd ondertussen al gretig opgeëist. Ik was blij om de restjes skai die ik overhield van mijn vinktassen (hier en hier) als contrasterende stof te kunnen  verwerken. Nu blijft daar niets, nul, noppes meer van over. Voor de binnenstof viel mijn keuze op een retrostofje dat ik al lang in mijn bezit had, en waarvan de kleuren perfect samengaan met het blauw en het cognac van de buitenstof. Omdat die zo dun was, streek ik er overal plakkatoen tegenaan. De tassenband, de (deelbare) rits en de hengsels kocht ik met een klein hartje bij Bobby Sewing. Nog nooit had ik passanten en D-ringen gebruikt, maar volgens de dame uit de winkel was dat niet zo moeilijk. Ze hielp me het boeltje zelfs bijna helemaal in elkaar te steken. Als voorbeeld.


Het naaien van deze tas gebeurde in La Douce France. Ik geloof zelfs dat het de eerste keer is dat mijn naaimachine werkelijk mee op vakantie ging. En het bevalt me wel, moet ik zeggen.


Voor de eerste keer gebruikte ik style vil om de tas te verstevigen. Alle buitendelen – op de skai na- werden samen met de style vil gesurfileerd (want ook mijn overlock mee op reis nemen was er écht over) en als wonder boven wonder verliep het verwerken ervan zeer vlot. Wat die skai betreft; die had ik verstevigd met een H250 om de rek er deftig uit te krijgen. En ook dit keer gebruikte ik een jeansnaald om erdoorheen te stikken.
Het ineen stikken deed ik helemaal volgens het boekje. Alles verliep verrassend goed. Ook de D-ringen en de passant gingen mij zo goed af, dat ik een volgende keer zeker nog een stapje verder wil. Enkel het inschatten van de breedte van de ritsstrook deed ik te plichtsbewust op 0,75 cm waardoor ik 1 cm stofoverschot had in de totale breedte. Zo dom van mij om er niet aan te denken dat zo’n dikke blokrits bredere beentjes heeft dan een doorsnee rits. Maar ach, als het dat maar is.

Patroon: Ida II uit Mijn Tas
Buitenstof: Blauwe jeans met veertjes - Atelier in't Leerke / Skai - Stoffenmadam
Binnenstof: licht katoentje vanuit een pop-upstore
Fournituren: Bobby Sewing
Deze laptoptas heeft geen binnenzakken, zodat ik mijn spullen kan steken waar ik wil en hoe ik het wil. Wees maar zeker dat deze dame met veel plezier terug naar school zal gaan; gepakt en gezakt met een laptoptas in haar handen. 

Of zoals het boek het mooi omschrijft: 
IDA In stijl naar het werk of op reis.

Langs deze weg wil ik Marjolein en alle deelnemende dames aan deze challenge hartelijk danken. Challenges als deze geven mij de durf en het vertrouwen om dingen te naaien die ik tot voor kort niet voor mogelijk hield. Zelf ben ik dan ook razend benieuwd naar alle andere creaties die vandaag gepost zullen worden. Jij ook? Neem dan zeker een kijkje bij:



Lieve Naaizgroetjes,

Stephanie

maandag 29 mei 2017

Let's Sti(c)k Together #2: knopen doorhakken!

Zo af en toe heb ik nood aan me-time. Me-time waarin ik de radertjes in mijn hoofd even on-hold zet en me enkele uren achter mijn machine zet. Mijn deelname aan de tweede editie van Let's Sti(c)k Together moest ik tot dit voorbije weekend nog waarmaken. Tijdens de zalige zomerse temperaturen van het Hemelvaartweekend bracht ik enkele uurtjes door op ons terras. Ik en mijn machine. En dat terwijl de kinderen naar hartelust speelden in het zwembad in onze tuin. Zalig genieten was dat!

Voor de tweede editie gingen we allen met deze criteria aan de slag:
* Dit is Belgisch
* Werken met restjes/ recycleren
* A touch of bling


Deze criteria alledrie gecombineerd krijgen was een heuse uitdaging. Vooral het werken met restjes/recycleren vond ik het moeilijkst. Ik kan alleen maar met open mond toekijken naar al wie dat wél kan, echt! Maar voor mij ligt dat recycleren zó ver uit mijn comfortzone, dat ik het van mezelf al knap vind als ik stofjes uit mijn restjesbak ergens in kan verwerken.
Daarom wilde ik in eerste instantie een patroon van Sofilantjes naaien. De overige twee criteria erbij matchen, vond ik echter zó moeilijk, dat ik dit idee uiteindelijk overboord gooide.
Research op het www en in mijn stapel naaiboeken brachten mij op heel wat leuke ideetjes. Zo passeerden  onder meer: appelzakjes, omkeerbare zakdoekdooshoezen, An-tasjes, pennenzakjes, vlaggenlijnen, en ook haar leuke trui de revue. Maar niets waar ik -naar mijn mening- de drie criteria succesvol in leek te kunnen combineren. Tot mijn laatst gekochte lap stof naar mij lonkte. Toen wist ik wat ik zou naaien:
Warme foto's in het mooie Planckendael.
Met een kleine fotobomber op de achtergrond ;-)

Detail van de glitterstof.
Die stof had ik gereserveerd om er een mooie Jaanu uit te maken. Zo eentje met een gigantisch hoog prinsessengehalte waar mijn dochter geen neen tegen zou zeggen. De Jaanu heeft door z'n grote stolpplooien gelukkig een getailleerd lijfje, want herinnert u zich deze blogpost nog? No way hosay dat ik mij hier een tweede keer door liet vangen! Want jawel, dat kleedje hangt hier sinds die eerste pasbeurt nog steeds onaangeroerd in de kast...

De Jaanu is een patroontje waar ik gaandeweg verliefd op werd. Tijdens het Sew Naaizweekend zag ik haar glitterversie waardoor mijn nieuwsgierigheid geprikkeld werd. Hoeveel Jaanu's Katrien eigenlijk al genaaid heeft; daar heb ik het raden naar. Maar dat het pareltjes zijn, één voor één, dat staat vast!

Dussss... A touch of bling: check!
Dit is Belgisch: check! (En nu maar hopen dat An van Straightgrain geen dame is uit Nederland, haha!)
En tenslotte: werken met restjes/recycleren.... Check! Waaaaant.... Dit kleedje is de tweede Jaanu die ik naaide. Mijn eerste -voorlopig nog ongeblogde- versie naaide ik zo'n maand geleden. Het korte bovenstukje van deze glitterjurk haalde ik uit het restje van mijn eerste Jaanu.

Hulp gevraagd bij de voering met ritssluiting met twee biezen...
Van de dochter moest ik de plooien zo goed als plat strijken. Dat getailleerd bovenlijfje mocht geen 'ballonnenrokje' hebben, vond ze. En ook met plat gestreken plooien valt het kleedje mooi. Die dochter van mij heeft soms wel goede ideeën, moet ik zeggen. De voorgeschreven blinde rits veranderde ik in een rits met twee biezen. Dat leek mij een veiligere keuze voor deze stof. Ik zocht me tevergeefs suf op het internet naar tutorials om de voering er proper in de krijgen, want nog nooit naaide ik een kleedje met zo'n sluiting. Wie oh wie kan mij hierbij hét antwoord geven? Want uiteindelijk deed ik maar wat ik het mooist vond, zonder zeker te zijn dat dit de juiste manier was.... De topstiksels maakte ik met gouden metallic garen.  En oh ja, het gouden biaislintje onderaan al gespot?  Blingbling all the way!

Kleedje getest en goedgekeurd! 

Patroon: Jaanu - StraightGrain
Stof: glitters - Les Lisettes / piqué - De Stoffenmadam
Missie geslaagd? Ik hoop het wel. Nieuwsgierig wat de andere dames naaiden met deze criteria? Neem dan zeker een kijkje op hun blog!


Op naar de derde editie zou ik zo zeggen!

Lieve Naaizgroetjes,
Stephanie

maandag 24 april 2017

Let's Sti(c)k Together #1: op schattenjacht!

Van het ene avontuur in het andere!
Na de laatste blogmeet was ik duidelijk niet de enige die zin had in meer.
Zo richtte Marjolein, de dame achter de blog Flaflinko, een nieuwe groep onder de naam 'Let's Sti(c)k Together' op. Het eigenlijke doel van deze groep vol toffe naaimadammen is dat we onszelf op regelmatige basis uitdagen aan de hand van enkele afgesproken criteria.

Voor de kick-off van deze fijne challenges kwamen deze drie criteria uit de bus:
- kies een ongebruikt patroon uit je kast
- neem een stof die al minstens één jaar in je bezit is
- zomer!

Alsof mijn project uit de hemel kwam vallen, zeg ik u!
Want van zodra ik op haar blog botste, snelde ik naar mijn stoffenkast voor een mooie combinatie met net dat ietsje meer... Een gratis zalmroze couponneke van Cas & Nina -dat ik vorig jaar tijdens het Sew Naaizweekend had gekregen- in combinatie met een lichte jeans -dat ik eveneens vorig jaar op het Stoffenspektakel in een groot couponnenkraam had gekocht- trok ik vastbesloten uit mijn kast.

De Tulla jurk uit La Maison Victor werd uitvoerig gegoogled: welke mogelijkheden voor colourblocking waren er? Welke voor de hand liggende aanpassingen moest ik doen? Eventuele addertjes onder het gras?
Een bezoekje aan de binnenspeeltuin later kwam het overgetekende patroontje en de uitgeknipte patroondelen met kids en al mee naar huis. Dat is zo'n beetje 'den deal' hier geworden bij ons thuis: terwijl de kinderen zich in het zweet spelen en zich ontzettend amuseren, gaat mama 'werken' met haar naaikoffer ( ik moet u alvast niet meer zeggen dat ik daar écht van kan genieten).


Tijdens het naaien botste ik op een klein addertje: het rokgedeelte van het voorpand bleek 1 cm te smal. Ik mat alles nog eens goed na, controleerde de merktekens, maar kwam nogmaals tot hetzelfde besluit. Maar geen probleem! De drie plooien van het voorpand werden elk 3 mm minder diep gestikt. En zo werd dat addertje terug onder het gras gestopt ;-).


Het lijfje voerde ik eveneens volledig met de zalmroze stof. Tegenwoordig probeer ik restjes op te werken en had ik het jammer gevonden om nog een stukje van deze mooie stof bij in mijn restjesbak te proppen. Voor Lorun nam ik maat 116. Enkel de rok verlengde ik met jeans tot de grootste maat. Ook de plooien stikte ik 2,5 cm dicht i.p.v. de voorgestelde 2 cm. Toen het kleedje bijna klaar was, besloot ik de rokzoom in Loruns favoriete siersteek te naaien: hartjes overal!

En het gebeurt niet vaak (omdat het wegens de grootte niet altijd mooi past) maar mijn label werd er onmiddellijk ingenaaid wegens 'best-wel-fier-op-dit-jurkje'.

Loruns reactie op het kleedje was goud waard. Echt! Tot ze het mocht passen...
"Mama, dat kleedje spant helemaal niet. Da's veel te groot."
Laat ik na deze pasbeurt maar besluiten  dat mijn dochter weet wat ze wilt: aansluitende kleedjes zoals ik er onlangs eentje naaide. Of dit kleedje dan ook vaak uit de kast zal komen, daar heb ik het raden naar. Fingers crossed!



Patroon: Tulla Jurk - LMV Editie 3 mei - juni 2015
Stof: Zalmroze: Cas & Nina / Jeans: couponnenkraam Stoffenspektakel
In ieder geval leerde ik alvast dat een fantastisch patroon en een romantische stoffencombinatie al voor minstens een jaar gewoon voor het grijpen kunnen liggen in je eigen kast. Een challenge als deze vind ik dan ook súperleuk omdat je op die manier gedwongen wordt om je creatieve brein op volle toeren te laten draaien. Ook de andere deelneemsters hebben natuurlijk hun hoofd gebroken over deze uitdaging. Dat deze challenge een succes was, kan je verder lezen bij:


Lieve Naaizgroetjes en veel 'oohs' en 'aahs' gewenst tijdens het bekijken van al dat moois!
Stephanie