Vrouwen t-shirts voor warme lentedagen

Mooie bloesjes, daar kan een vrouw nooit genoeg van hebben.

Een uitstapje naar de Meir deed me zuchten. Waarom is het toch zó moeilijk om in die confectiematen te passen? Want sluit een bloesje boven mooi aan, dan is de kans groot dat het ding tot grote ergernis niet over mijn heupen geraakt #perenfiguur.  Of misschien ben ik wel te veeleisend als het op kleren shoppen aankomt?

Ach, in elk geval ben ik wreed content dat ik die bloesjes gewoon zelf kan naaien. En als het dan nog in een zalig-zittend-blijft-altijd-mooi-zelfs-na-tig-wasbeurten stofje kan, dan kan mijn dag niet meer stuk.

Al tijdens de Sew Naaizweekends in oktober en februari werden deze t-shirts genaaid, maar om de één of andere reden vonden ze hun weg nog niet naar de blog #inhaalmanouevre.
I proudly present: the bloesjes!

Dit bloesje is mijn persoonlijke favoriet. Het is de Odette, maar lichtjes aangepast: de halsboord liet ik weg en voegde een heupboord toe. De stof is er eentje van bij Atelier In 't Leerke. Schoon stoffen dat ze daar hebben!

Dit waren mijn aangepaste Harley's: in plaats van de boordjes naar binnen om te slaan, vond ik het minstens zo mooi om deze zichtbaar te houden. De mooie stoffen kwamen alweer van bij 't Leerke. Tijdens het naaien van deze lotusbloemen, maakte ik zelfs voor de eerste keer in mijn leven gebruik van een coverlock (dankjewel Aukje 😘). Wat een prachtige afwerking! Bij deze weet ik meteen hét verjaardagskado bij uitstek! #durftehopen 😊

Een laatste bloesje is er eentje uit de Ottobre editie woman herfst/winter 2015: een model dat ik al eens naaide tijdens de naailes, maar doordat de matentabel nogal afweek van de werkelijke maten (en ik toen nog niet de gewoonte had om het patroon exact op te meten) wilde ik dit t-shirt toch eens van bij het begin juist naaien.  De zadelmouwen maken dit t-shirt net dat ietsje specialer. Bij Bobby Sewing vond ik deze mooie Chat Chocolat dat na al die wasbeurten nog steeds supermooi en zacht is!

Deze t-shirts zijn een aanwinst in mijn kleerkast. Ik heb er al zó veel plezier aan gehad! De prints, het draagcomfort, die vrolijke kleurtjes,... Ik word er helemaal happy van! Laat dat zonneke nu maar schijnen!

Lieve Naaizgroetjes,
Stephanie

Een bomber voor mijn fotobomber

Guitig als hij is, lijkt de jongste telg van ons gezin bloggewijs genegeerd te worden. Hier en daar kreeg hij al wel eens een naaisel dat gelukkig regelmatig gedragen wordt (laat ik maar even die 7 T-shirts vergeten die hij in mijn voorblogse periode niet wilde aantrekken 😕). De concurrentie in de grotere winkelketens is bikkelhard wat jongensgerief betreft. Al die leuke prints en stoere broeken kan ik met mijn 'naaiskills' niet evenaren. En mocht ik het kunnen, dan zou ik er daags nadien spijt van krijgen omdat er snel een groot gat in zou zijn te bespeuren. Horror! Functioneel cool noem ik zijn kledingstijl. Voilà. Niet meer en niet minder. Gelukkig krijgt hij heel wat leuke kleren van zijn groter neefje, die hij met veel plezier van hem overdraagt.

Maar soms, heel soms spot ik een patroontje waarvan ik denk dat het de moeite waard is om er mijn tijd in te steken én dat bovendien een redelijk lange levensduur is beschoren. Je herinnert je nog wel de bomber die ik voor Lorun naaide? Wel, ook voor Casper lag er een leuke zomersweat in de kast. Voor één keer liet ik mij verleiden om iets 'van den TV' te kopen en kwam ik thuis met een leuke lap stof van Ice Age. Een toffe zomersweat, die zelfs nu, op dit eigenste moment helemaal in solden staat bij Madeline!

De zoektocht naar een bijpassende rits en boordstof liep niet zoals ik had gehoopt. Nergens vond ik een oranje rits en kon ik mijn oranje boordstof ook al terug in de kast leggen. Geen idee waarom, maar ik vond dat de rits in dezelfde kleur moest zijn als de boordstof. Daar zou ik vandaag misschien wel op terugkomen (of hoeft dat niet volgens jullie?). Madeline had echter nog een perfect matchende oker rits liggen en zodoende veranderde ik mijn boordstofplannen.

Hoewel ik de voering oorspronkelijk in één kleur wilde, bleek ik tijdens het knippen net niet over voldoende oranje tricot te beschikken. Another change of plans! En zo nam ik nog een restje petroltricot dat ik overhield van mijn bomber.

Wie nog niet overtuigd is van dit patroon (dat je nog kan nabestellen); het is volledig omkeerbaar! Ge hebt er twee voor de prijs van één! Say What?!? Hou er dan wél rekening mee dat je het zonder ophanglusje moet stellen en je jouw label best ergens in de zijnaad naait.

Caspers reactie toen hij zijn bomber de eerste keer aandeed was goud waard: "Maar mama, ik wou geen gouden randjes, ik wil rood!" Tja,...

Mijn fotobomber mocht nog eens zelf de hoofdrol spelen; wat hij ook met verve deed. Een echte spring-in't-veld, als je't mij vraagt. De woorden 'sta nu eens even stil' of 'freeze' en 'niet bewegen' staan al lang niet meer in zijn woordenboek. Een echte stoere vent, die van geen kleintje vervaard is. Zo brak hij al op zijn tweede zijn been door een niet-zo-goed-berekende sprong uit de zetel van de opvang, en verloor hij zijn voorste tand na een val van de glijbaan. Boys will be boys... Maar deze boy staat dan toch maar lekker op de foto ;-)!

Patroon: Ottobre Kids editie 2016/3
Stof: Ice Age - Bobby Sewing
Stof: Tricot - Madeline
Boordstof en rits: Madeline

✄ Nog een handig weetje ✄ :
Voor Casper naaide ik maatje 116 en deed nergens aanpassingen. Behalve op het ritsgedeelte na. Het voorpand was 34 cm lang en de boordstof (dubbbelgevouwen) 5 cm. Samengeteld kwam ik aan een VP van 39 cm. Omdat ik een rits van 40 cm had, moest ik aan een voorpand van 40 cm zien te geraken. Daarom voegde ik in totaal 2 cm toe aan de boordstof (dubbelgevouwen 1 cm) en maakte eveneens het hoekstukje 2 cm langer. Easy peasy! 

Hopelijk tot een volgende keer!

Lieve Naaizgroetjes,
Stephanie

Aaibare cactussen: THA BOMB!

Bomberdebomberdebom... Ik krijg maar niet genoeg van die jasjes! Na de workshop die ik laatst bij Madeline volgde, wilde ik toch even aftoetsen of ik dit jasje helemaal alleen kon naaien. Eén klik verder naar de mooie blog van Isabelle bracht me bij het juiste kinderpatroon. Het enige verschil met mijn volwassen versie zit 'm in de raglanmouwen en de dubbele paspelzakjes. Volgens het boekje worden die paspelzakjes afgewerkt met een rits, maar mijn kinderen kennende, zouden zij die ritsen niet missen.

Met slechts 65 cm buitenstof kwam ik voor maatje 122 ruimschoots toe. De voering en de boordstof lagen net als de buitenstof kant-en-klaar in de kast te wachten. Leuk als je zo eens niet hoeft te wachten tot je stof is voorgewassen en je meteen aan de slag kan met schaar en patroon!

Ik greep elke kans die ik had om achter mijn naaimachine te kruipen en volgde plichtsbewust alle stapjes. Zo'n vakantie met twee kadeekes is met momenten het gevoel hebben dat er 'los wild' is ontsnapt. Van zodra ze achter elkaar door mijn naaikamer beginnen te lopen (driewerf hoera voor die twee deuren waarlangs ze binnen-en-buiten kunnen #ironie) , weet ik dat mijn gestolen momentje erop zit :-). Wie geïnteresseerd is om er zelf aan te beginnen, komt met deze tutorial al heel wat verder.

Tijdens de pasbeurt bleek enkel het ophanglusje uit dezelfde buitenstof net iets te stug. Die ruilde ik op vraag in voor een blingbling-exemplaartje, dat toevallig goed matcht met mijn label. Voor Lorun naaide ik maatje 116, dat ik verlengde tot maat 122. Zit perfect!

Ik kan wel uren staan kijken naar die dubbele paspelzakjes. Dat was ook het eerste waarmee ik begon toen ik deze bomber naaide. Echt millimeterwerk, maar laat dat nu net hetgeen zijn waar ik van hou.

Of ik de lieve cactussen wel durfde te combineren met de gestreepte boordstof; daar heb ik even over getwijfeld. Gelukkig moedigden de dames van Edegem Handgemaakt mij aan. Altijd handig, die extra hulp bij keuzestress. Helaas kan je deze stof haast nergens meer vinden, maar bij Madeline  is er een heel mooie toile cirée met bijna dezelfde print. Ideaal voor regenjasjes, tasjes, of leuke portemonneetjes.

Net voor de fotoshoot waren we gaan winkelen. Op die T-shirts met omkeerbare pailletten hebben mijn kinderen lang moeten wachten, want eigenlijk hoopte ik deze rage te kunnen skippen. Maar wie kan nu neen zeggen tegen Elsa of Cars? En zo geschiedde... En dragen mijn kinderen voortaan dergelijk gerief. 'Verander-T-shirts' zoals zij het noemen. Mijn ondernemende kleine dame laat u met veel plezier haar nieuwste aanwinst zien ;-).

Patroon: Ottobre Kids editie 2016/3
Stof: Cactussen en tricot voering - Bobby Sewing
Boordstof: Stoffenspektakel
Rits: Madeline de Stoffenmadam

Hopelijk tot een volgende keer!

Lieve Naaizgroetjes
Stephanie

Een tropische bomberjas

Geen idee waarom die bomberjas zo plots terug in de schijnwerpers stond. Om heel eerlijk te zijn, deed die jas me eerder terugdenken aan een lang vervlogen tijd waarin Johnny's en Marina's de plak zwaaiden. Nog even heb ik geprobeerd om weerstand te bieden, maar al die mooie blogposts zoals die van haar en haar en foto's op Instagram deden daar geen goed aan. Van zodra ik haar bomberjas zag, was ik volledig verkocht. Eindelijk lukte het me om het Johnnygehalte van de bomberjas los te koppelen.

De ene bomber is de andere ook niet. Je moet het maar eens Googlen. Dan weet je meteen wat ik bedoel. Al die verschillende opties, paspelzakjes, en 'deelbare rits-toestanden' deden me watertanden. En zo kwam het dat ik afgelopen zaterdag deelnam aan de workshop Bomberjas bij Madeline de Stoffenmadam. Een hele dag naaien onder de deskundige leiding (inclusief kritisch oog) van Joke van de Paspelpoezen deed mij deugd. Na een hectische maand waarin examens, oudercontacten, rapporten, en andere toestanden centraal stonden, was dit mijn persoonlijk verwennerijtje. En wat voor één!

Omdat ik ineens de moeilijkste versie wilde naaien, koos ik voor paspelzakjes. Die techniek leerde ik vorig jaar in de module broek/rok, maar paste ik nadien nog steeds niet toe in een 'echt' naaisel. Shame on me... Aangezien elke millimeter bij zo'n zakjes moest kloppen, gebruikte ik hierbij zo'n pen die met de warmte van je strijkijzer verdwijnt en wondertape om de driehoekjes even vast te kleven. De jas ineen naaien deed ik op aanraden met een microtexnaald.

Ook leerde ik hoe je je werkstuk moet afstemmen op de lengte van de rits. Daarvoor moest ik mijn heupboord en 'hoekstukje' (tussen rits en heupboord) in totaal 4 cm hoger maken, zodat de rits er perfect in paste. Wat die deelbare rits betreft; ik kreeg daar bijna het koud zweet van. Naadband op zowel buitenstof als voering op de plaats waar de rits komt, bleek een absolute must. Met deze weetjes in het achterhoofd zou ik bijna aan een tweede bomber beginnen! Dat de print van mijn voorpanden moest doorlopen, was ook snel beslist. Altijd leuk als dat gebeurt.

Voor de voering gebruikte ik een petrolkleurige tricot; een dankbare kleur omdat die makkelijk combineert. Over de buitenstof heb ik lang getwijfeld. Zowat alle stofrollen van de Stoffenmadam heb ik tegen mijn gezicht gehouden. Blijkt dan toch dat ik met felle kleuren redelijk goed wegkom. Ik weet al wat doen met die garderobe van mij ;-).

Workshoppen bij Nancy; da's pas ne cadeau se! Vanaf september staat er weer heel wat leuks op de planning, heb ik me laten vertellen. De jacquard van mijn bomber zal vanaf vandaag ook online te koop staan. Ik twijfel of ik hier nog een matching tas bij zou maken...  Wat denken jullie?

Lieve Naaizgroetjes,
Stephanie

De Princess Castle voor een geduldig meisje

Als lagere schooljuf heb ik het geluk geen opvang te moeten zoeken voor de kinderen tijdens de grote vakantie. Terwijl manlief gaat werken, ben ik dikwijls thuis met onze twee pateekes.  Dikwijls, want af en toe een brengen zij een dagje noodgedwongen door in de opvang. Zo kan ik ons huis op orde houden, boodschappen doen, en, als er nog tijd overblijft, een beetje naaien.

Laatst botste ik in een binnenspeeltuin op een ex-collega van mij die onmiddellijk zag dat ik  nood had aan me-time. Dat een gezicht boekdelen kan spreken of zoiets :-). Ik snakte ook echt naar me-time.  Het toeval wilde dat enkele naaivriendinnen hier ook zin in hadden. Een ganse dag naaien, van 's morgens tot in de late namiddag, en dat in superaangenaam gezelschap! Hoe cool is dat wel niet?! #gniffel 

Ik bracht de kindjes naar de opvang en deed mijn deurtje enkele keren open voor tof gezelschap. Niet veel later zaten we met z'n allen achter onze naaimachine om er een productief en gezellig dagje van te maken. Tegen het einde van de dag liep ik op wolkjes. Energiepijl meer dan 100´% opgeladen zodat ik er nog dagen later de bijwerkingen van voelde.

Toen de kindjes terug thuiskwamen, viel het Lorun op dat haar kleedje nog niet klaar was. Tja,... Mama moest en zou zo snel mogelijk haar kleedje naaien was haar mening. En zo geschiedde... De ochtend nadien zette ik een leuke film op en toen die gedaan was, kreeg ik zelfs nog rustig de tijd voor de afwerking. Geen geruzie, geen gezeur, geen "Mama, ik ben klaaaaaaaar!", nee, ik kreeg echt alle tijd van de wereld voor haar kleedje.

Et voilà! Na een fotoshoot waar ik haar tegen het lijf liep, kan Loruns kleedje dan ook op de blog. Het is de Princess Castle, een wondermooi overslagjurkje waar menig blogvolk al veel lof over sprak. De stof bestelde ik tijdens de lancering van Lily Balou bij Mon Depot, nadat ik haar creaties had gezien. Het is de Tricot Jelly Beans Yellow, waarvan ik na dit kleedje nog een mooi lapje overheb. In combinatie met de groene tricot die ik kocht bij de Stoffenmadam komt het kleedje mooi tot zijn recht.
Ik naaide het kleedje aan de hand van haar tutorial, maar week hier en daar een beetje af. Net zoals haar beschrijving maakte ik evenmin gebruik van de tweelingnaald. En gelukkig maar, want het kleedje werd al volledig in de strijd gegooid met de broer des huizes. Onderaan werkte ik het kleedje eerst af met een rolzoom, maar door het hevige omkrullen bood de elastische fagotsteek een prima alternatief. Tips voor een mooie rolzoom in tricot zijn bij deze welkom ;-).

De fotoshoot ging dit keer door op een plaats waar ik op regenachtige dagen graag wel eens kom. De tafels zijn daar groot genoeg zodat ik er rustig patronen kan overtekenen terwijl de kinderen zich amuseren. Ook het poseren begint Lorun heel tof te vinden. Tegen improviseren zegt zij geen neen :-).

Patroon: Princess Castle - Ottobre 4/2013

Stof: Tricot Jelly Beans Yellow - Mon Depot 

         Unigroene tricot - De Stoffenmadam

Stilaan begint Casper (terecht) van zijn oren te maken. We kochten alvast een leuke pandastof voor het volgende project. #wordtvervolgd

Lieve Naaizgroetjes,
Stephanie