zondag 15 januari 2017

Portemonneetjes in toile cirée: uitslag van de give-away!

Na 33 jaar lief en leed met mezelf te hebben gedeeld, weet ik dat het woord 'deadline' voor mij een grijze zone is. Geen ontkomen aan ;-). Na een weekje blogstilte werd het dus stilaan hoog tijd om de winnaars van de give away bekend te maken.

Omdat we de Kerstvakantie met Caspers verjaardagsfeest afsloten, en ons na al dat feestgedruis nog moesten klaarmaken voor de start van de nieuwe schoolweek, werden de foto's in een sneltempo genomen.
Helpers van dienst: Lorun en Casper.
Hun missie: twee mensen gelukkig maken met een mooi portemonneetje.
Na voorbereidingswerk van de mama des huizes (ik dus), schoten zij in actie.

Alle namen werden netjes genoteerd. 28 deelnemers! Wat fijn!

De namen belandden in een grote kom.

De kom werd met veel liefde ontvangen en omarmd door mijn lieve helpertjes in pyjama.
Sorry Lorun en Casper,... jullie vermoeide blik gaat officieel de wereld in ;-).

Lorun nam een kaartje met de naam van de eerste gelukkige winnares.

Casper mocht een tweede kaartje nemen uit de kom.
Zo content dat hij was ;-).

Check this out!!! Dit portemonneetje komt snel naar jullie toe!

Stephani en Kristien Grijp, sturen jullie een mailtje met jullie gegevens naar stephanie.nelissen@gmail.com? Van zodra jullie mailtje is aangekomen, vertrekken deze vrolijke portemonneetjes jullie richting uit. 

Het lezen van al jullie fijne reacties deed mij veel plezier!
Mijn naaibatterijen voor het komende jaar werden hierdoor alvast weer helemaal opgeladen!

Veel liefs,
Stephanie

woensdag 4 januari 2017

Een portemonnee (of 40) is best oké!


Af en toe ben ik toe aan bandwerk. Breinloos bandwerk. Om er terug in te komen. Ik geloof dat het nu ruim een half jaar geleden zal zijn dat ik 'plots' naar de Petit Pan winkel in Antwerpen moest. Ineens moest en zou ik mooie toile-ciréekes scoren. Het ultieme excuus dat ik al zoveel over die winkel had gehoord en bij de plaatselijke stoffenwinkels slechts een beperkte collectie terugvond, zat als vastgebeiteld klaar in mijn achterhoofd. Gek, hè, die plotse drang naar stofjes?

In elk geval, eens aangekomen in die winkel, keek ik de ogen uit mijn hoofd. Zotjes mooie stoffen dat ze daar hadden! Dus kocht ik enkele kleurrijke coupons. Zoveel leuke kleurtjes door elkaar, voor tal van opties,...

Voordeel van toile cirée, in dit geval gelamineerd katoen om precies te zijn, is dat je het tot op de cm kan opgebruiken. Ik schuimde het www af, en botste op deze leuke en handige portemonneetjes. 

Tijdens een bezoekje aan de binnenspeeltuin, knipte ik heel wat rechthoekjes (15 cm breed en 25 cm hoog) uit. De lange ritsen heb ik ooit eens bij Aliexpress besteld. Een beetje versteld van de goede kwaliteit, kocht ik er nadien nog blinde ritsen, en tot op heden nog geen moment spijt van gehad.   Door de omvang van mijn projectenbak, kwam ik nu pas toe aan het naaien van mijn portemonneetjes. Een twintigtal had ik al eens genaaid en deels kado gegeven bij verjaardagen van nichtjes en neefjes. Nu werd het dringend tijd om komaf te maken met ook dit 'project'. Mijn projectenbak begint ondertussen echt leeg te geraken, geloof me ;-).




Tijdens 'the making of'' nam ik tussendoor de tijd om foto's te trekken, als reminder voor een volgende keer. Alle lof gaat integraal uit naar Deborah. Sinds mijn eerste stapjes in naailand, volgde ik haar blog op de voet en werd ik al zo vaak geïnspireerd met veel 'Ooh's' en 'Aah's' tot gevolg.
O ja, voor ik het bijna durf te vergeten... Langs deze weg ook een dikke dankjewel aan mijn twee kadeekes... Zij hielpen mij met het openen van de ritsen en het keren van de portemonneetjes. Zo vereerd dat ze waren dat ze mama mochten helpen!

Tijdens de feestdagen gaf ik al enkele exemplaren met ofwel een kadobon of 'old school' centjes erin weg. Veel persoonlijker en net iets origineler dan een gewone envelop ;-).

Wie graag zelf aan de slag gaat, kan alvast deze stapjes volgen.

Naai je rits aan de korte zijden vast. Hoe langer de rits, hoe gemakkelijker.
Ik richt mijn rits naar boven, zodat de ritsvoet er netjes langsheen glijdt. Steeklengte 3.5 en de naald iets naar rechts op 2.0.
Voor de gelamineerde katoentjes gebruikte ik een standaardnaald nr. 90 en voor de stevigere plastiek  van Kitch Kitchen (kabouters) nam ik een ledernaald.

Open de rits zodat het doorstikken vlot verloopt. Dit keer steeklengte 3.0 en breedte op 3.0.
Op die manier glijdt de teflonvoet netjes langsheen de ritstandjes.
Zonder teflonvoet zou je machine weleens lastig kunnen doen.
Naar het schijnt zou plakband onderaan je gewone naaivoet ook lukken. 

Nu heb je een smalle koker en kan je kiezen op welke hoogte de rits komt.
Ik koos ervoor om het midden van de rits op 3,5 cm te houden.

Snel even vastpinnen met de 'magische' wonderclips.
Zeer handig tegen het verschuiven!
Geen wonderclips? Geen probleem! Haarclips kunnen ook!

Stik de kant waar de ritsrunner niet aan zit op 1 cm dicht.
Ik gebruikte hiervoor steeklengte 3.0.
Steeklengte 2.5 lijkt mij iets te kort opeen in plastiek.

Knip het teveel van de rits eraf.
(Lorun merkte hier op dat je ook eerst de rits kan afknippen om dan pas dicht te naaien ;-) )

Open de rits zo ver als je kan (anders zal het keren niet lukken!) en stik alles opnieuw op 1 cm vast.

Zo, dit is hoe je portemonnneetje er dan uitziet.
Maarrrr... mijn perfectionistisch kantje kwam naar boven zodat ik de uiteinden van de rits toch nog even zigzagde.
Op die manier rafelt de rits na verloop van tijd zeker niet uit.

Hiermee duwde ik de hoekjes uit.
Ook zeer handig voor die kleine hoekjes van kragen etc.
Stof gelamineerd katoen: Petit Pan - Petit Pan winkel Antwerpen
Stof kabouters: Kitsch Kitchen - Bobby Sewing

Natuurlijk naaide ik er enkele te veel ;-). Eens begonnen is dit best verslavend, dat zal je wel begrijpen. Daarom mijn eerste give away! Hip hoi! Wat voor moeilijks moet je hiervoor doen? Wel... Laat hieronder enkel een korte reactie achter met het portemonneetje van jouw voorkeur (incl. kleur rits indien verschillend). Lorun en Casper zullen op zondag 8 januari elk een naam trekken. Wie weet trekken zij wel de jouwe! Da's al ;-). Makkie, hé? 

Veel Naaiz- en kiesplezier!
Lieve groetjes,
Stephanie

dinsdag 3 januari 2017

Blue is my colour

Tijdens het naaiweekend in de Hoge Rielen, ergens begin november, naaide ik twee stuks. Het ene was er eentje van onverwacht lange adem; de Lena uit het boek 'Zelfgemaakte kleertjes'. Wie graag tips en tricks voor het naaien van dit mooie jurkje heeft, wordt met deze info alvast een heel eind verder geholpen. Ondertussen heeft die grote meid van mij er opnieuw een groeischeut opzitten, waardoor het kleedje helaas niet vaak uit de kast is kunnen komen...  Aangezien een ezel zich geen tweede keer tegen dezelfde steen stoot, heb ik mijn les geleerd en knip ik mijn patroondelen voortaan pas als ik het kledingstuk nog dezelfde week kan naaien.

Maarrrr... Het tweede kledingstuk dat ik toen naaide, wordt hier nog steeds met veel plezier gedragen! Door me, myself and I! Het heeft enige tijd geduurd voordat het zijn weg naar mijn blog vond, enkel en alleen omdat het trekken van foto's van mezelf niet altijd even makkelijk is. Vandaag bombardeerde ik mijn kinderen tot fotografen en verwijderde ik de hoofdloze en bewogen foto's. Met deze selectie zal je het moeten doen... Veel naaisters zullen de Bethioua snel herkennen aan de mooie ronding van de raglanmouwen die in het rugpand doorlopen.



De stof komt van bij Madeline de Stoffenmadam, waar ik meteen ook voor het eerst kennismaakte met het patroon. Zij maakte er eentje uit een soepelvallende stof, waar het patroon eigenlijk ook voor bedoeld is. Daarom tekende ik een maatje groter, want mij oog was gevallen op een mooie sweat met print in combinatie met een uniblauwe french terry voor de mouwen. Deze trui in combinatie met mijn okergele sjaal draag ik echt suuuupergraag! Voor de poepflap was ik overigens meteen gewonnen!

Geloof het of niet, maar ondanks de gemakkelijkheidsgraad van het patroon (dat echt op een uurtje tijd in elkaar zit) slaagde ik erin om mijn rugpand er omgekeerd in te zetten. Pas toen ik de trui wilde omzomen viel mijn frank... En kon ik gans het spel weer helemaal lostornen. Tja, ik moest echt nog bekomen van die lange adem van mijn eerste kledingstuk van dat naaiweekend!

Langs deze weg heb ik 4 maanden na datum dan toch mijn sew challenge tot een goed einde gebracht en ben ik haast klaar voor een volgende deelname #schaterlach!

Veel lieve Naaizgroetjes en tot binnenkort!
Stephanie

zondag 13 november 2016

Het gezellige jurkje: 'Lena' met een twist

Tijdens de Blogmeet ergens in augustus leerde ik heel wat toffe dames kennen. Al geruime tijd volg ik heel wat inspirerende naaiblogs via de handige app Bloglovin, maar de dames áchter de blog leren kennen is toch nog nét iets anders.

Toen Tinne van Naaisgerief een oproep deed voor het naaiweekend dat zij, Oma Bea en Annemie in de Hoge Rielen organiseerden, had ik ontzettend veel goesting om mij in te schrijven. Enkel het feit dat ik er bijna niemand zou kennen, deed me wel even twijfelen... Eventjes maar hoor ;-) Want uit een vorige editie was al gebleken dat het delen van een gezamenlijke hobby ontzettend tof en verrijkend kan zijn. Bovendien kwam ik er, behalve mijn naailessen in avondschool, niet zo vaak meer aan toe om mij in mijn naaikamer op te sluiten... En zo stond het eerste weekend van november redelijk snel met stip aangeduid op mijn kalender ;-).

Voor een tweede keer dook ik in mijn projectjesbak en grabbelde er de Lena uit het boek 'Zelfgemaakte kleertjes 1' uit die ik in de zomer had geknipt. Sindsdien groeide onze dochter met niet minder dan 2 cm (ik sta hier nog steeds van versteld!), waardoor het kleedje dringend moest genaaid worden. Ook het patroontje van de Bethioua nam ik mee om zo dan toch nog mijn deelname aan de Sew Challenge min of meer goed te maken.

Zoals je hier en hier kan lezen is de Lena een patroontje met een extra moeilijkheidsgraad. Het knopenpad van het bovenstuk loopt met een split door in het rokgedeelte. Voor mij ook meteen de reden om dit kleedje te naaien. Zo af en toe houd ik wel van een uitdaging. Ondanks de vele hulplijnen slaagde ik er in om de Lena nét een tikkeltje anders te maken dan die van in het boek ;-). Een combinatie van vele gezellige babbeltjes en al lang niet meer aandachtig genaaid te hebben denk ik dan ;-). Want achteraf moest ik 3 cm van de zijnaad van het voorste rokgedeelte wegknippen waardoor ik dit voorpand niet meer kon rimpelen. En dan wéét je dat er iets misging. Maar ach, ons Lorun eigende zich het kleedje al meteen toe en ze staat er werkelijk beeldig mee! De dag nadien moest en zou ze het kleedje aandoen. Wat is uw mening?

Let's dance!
Patroon: Lena - zelfgemaakte Kleertjes
Stof: Lichte jeans - De Stoffenmadam
De nieuwsgierige pose ;-)
Detailfoto van die schattige gefronste kapmouwtjes
(andere opties zijn er ook!)
Sowieso maak ik de Lena nog een keer in een maatje groter. Het is een mooi patroon waar je vele kanten mee opkan (check zeker deze retroversie) en ideaal voor de feestdagen die alweer voor de deur staan. Voel jij het kriebelen om er ook eentje te maken? Dan maak ik met veel plezier een kleine opsomming waar je dan best op let (want geloof mij: ik was allesbehalve aandachtig... Ahum ahum...):
  • Vóór je begint: meet je dochter goed op en neem bij twijfel eventueel een maatje groter. Onthoud ook dat kinderen groeien ;-).
  • Knip de split van het voorste rokgedeelte juist in. Catharine Deweerdt toont hier duidelijk hoe dat moet. 
  • Speld beide middenvoors van het bovenstuk netjes op elkaar. Controleer voor alle zekerheid even met de patroondelen. Had ik dit juist gedaan, kon ik mijn rokgedeelte nog volledig rimpelen, maar kon de dochter er niet meer in... Gelukkig deed ik dit per ongeluk fout ;-).
  • Bij de Lena die Catharine zelf maakte, is de sluiting omgekeerd. De DROL-regel ('Dames Rechts Over Links') is niet van toepassing. Verbeter mij aub als ik hier fout in ben. Dit is een belangrijk weetje aangezien de split van het rokgedeelte hierin doorloopt. Maar je kan het evengoed andersom doen. Kwestie van goesting ;-). 
  • Verticale knoopsgaten op een afstand van 1 cm van de naad 'rokgedeelte-bovenstuk' zijn geen must voor je naaimachine. Horizontaal kan evengoed. En anders kan je evengoed opteren voor drukknopen.
Langs deze weg zou ik de organisatie van dit zalige weekendje 'me-time' nog eens extra willen bedanken. Dankzij jullie maakte ik kennis met heel wat lieve dames. Dames die klaarstonden wanneer iets niet duidelijk was, dames die mij met plezier uit de nood hielpen toen bleek dat ik mijn vlieseline was vergeten, dames waar ik een gezellig babbeltje mee kon doen over allerhande interessante onderwerpen. Ook kwam ik thuis met een heleboel tips & tricks en zo kocht ik ondertussen op de boekenbeurs eindelijk hét Cameoboek Make it yours, pimp it! (wat een zalig boek is me dat, zeg!). 

Foto getrokken door Tinne V (Naaisgerief) - de gezellige naaibende op dag 2
En het mag gezegd: 40 naaiende dames samenbrengen da's één ding, maar hen ook nog eens voorzien van alle comfort, tonnen gezelligheid en een massa aan goodies,... Chapeau!!! 

Onze goedgevulde goodiebag
Voor nog meer leesvoer en een gedetailleerd overzicht van alle gulle sponsors, verwijs ik graag door naar de blog van Tinne, Davina, Ondinneke, Vicky en Daisy.

Vele lieve Naaizgroetjes,
Stephanie

zaterdag 5 november 2016

Een Vinktas voor mezelf

In een eerdere blogpost vertelde ik dat er na de juffentassen ook een Vinktas voor mezelf geknipt werd. Soms gaat knippen zo snel dat mijn projectenstapel in een mum van tijd grote porties aanneemt. Om alles overzichtelijk te houden, zit elk project netjes opgeborgen in zo'n handig hersluitbaar Ikeazakje.

Die projectenstapel (allé, ja, -bak eigenlijk) kwam handig van pas toen ik vier weken geleden met de dames van Edegem Handgemaakt op naaiweekend vertrok. Vier weken geleden... toen was ik net getrouwd en zaten de eerste drukke schoolweken erop. Absoluut geen tijd om grondig voorbereid op weekend te vertrekken.

Maar ja, toch leek het door mijn geordende projectenbak alsof ik super voorbereid was. 'Netjes voorbereid' begon het naaiweekend al tijdens de leuke en gezellige carpoolrit richting Heibrand. Eens aangekomen was het een fijn weerzien met al die toffe madammen die ik al veel te lang niet meer had gezien.

Gezien vrijdagavond voor mij tegenwoordig heilig is om uit te bollen van de werkweek, zocht ik naar een gemakkelijk project waar ik niet veel bij moest nadenken. De skai-hengsels van de Vinktas lonkten naar mij. En zo geschiedde de start van mijn eigenste Vinktas ;-). Anders dan de gelijkaardige versie van Caspers juf gebruikte ik de jeans enkel langs de goede kant. Een beetje per ongeluk, door de niet meer zo wakkere ogen op dat moment. Achteraf gezien vind ik deze versie toch ook écht wel heel leuk geworden.





Buitenstof, zakje en voering; jeans
onderkant en hengsels: cognac skai 
Patroon: Vinktas
Stoffen en fournituren: de Stoffenmadam
Intussen ging deze tas al enkele keren mee naar de wekelijkse dansles van dochterlief. Terwijl zij danst, wachten zoonlief en ik in de cafetaria. En dat lukt goed, aangezien de tas telkens bomvol speelgoed zit ;-). Ook neem ik hem geregeld mee naar school. Er kan echt zóveel materiaal in!

Als ik mijn kinderen van school haal, zie ik soms Loruns vorige kleuterjuf. En wat denk je dat die dan bijheeft? Juist ja, die mooie zwartwitte Vinktas waar ze toen zo blij mee was. #fierenaaister

Deze tas was overigens niet het enige dat tijdens dat naaiweekend van onder mijn naaimachine rolde. Binnenkort daarover meer. Want genaaid werd er ;-). En genoten, gebabbeld, gelachen, en zoveel meer! Dat het leuk was begot! En voor herhaling vatbaar! Dankjewel toffe naaimadammen van Edegem Handgemaakt! You rock!!!

vlnr: Marleen, Sarah, Barbara, Veerle, Annemie, Tine, Jessica, Clarinda, Ikzelf, Nele, Els (op de beste plek*)
(met Greet achter het fototoetsel en Goika al naar man en kinderen)
Veel lieve Naaizgroetjes,
Stephanie

woensdag 2 november 2016

het '1 septemberjurkje': Just Knot It!

Er zijn zo van die projecten waar ik naaivrees voor heb. Ondanks mijn wekelijkse lessen en de vele technieken die ik er al door rijker ben geworden, start ik soms met knikkende knieën aan een project. Een kant-en-klare handleiding met tal van patroonopties; daar kan ik dan ook ontzettend van genieten. Je eerst laten inspireren door heel wat voorbeelden, een duik nemen in de stoffenkast voor de ideale combinatie, en daarbij nog eens beseffen dat je project van A tot Z zal lukken... Just love it!

Begin augustus lanceerde Riet haar allernieuwste patroon. Riet Van de Walle kent u onwaarschijnlijk wel van haar boeken 'Zo geknipt!'. Mijn blogfeed toonde dagelijks heel wat mooie kleedjes, maar ach,... ik had toch écht geen tijd om nog een kleedje voor dochterlief te maken? En bovendien had de zoon nog steeds geen eigen projectje gekregen; en die kon ik toch ook niet alweer teleurstellen? Maar het vlees is zwak, en zo zwichtte ik bij deze blogpost volledig. 
Patroon: Just Knot It
Stof: Bobby Sewing
Mijn versie van Just Knot It was in een wip klaar. De handleiding zit perfect in elkaar en de talrijke foto's zijn een prima leidraad tijdens het naaiproces. Voor het naaien van de paspel botste ik via Facebook toevallig op een SUPERTIP van With Love - By Eva. Terwijl de linkerkant van het open voetje langs de paspelkoord glijdt, kan je toch nog perfect stikken op je paspelbevestigingsstiksel. Echt, hoeveel naaiwonders telt ons landje wel niet?!? 

SUPERTIP van With Love - By Eva
Foto: With love - By Eva

Op 1 september vertrok de dochter met dit kleedje aan naar school. Het lijkt al zo lang geleden, en dat is het eigenlijk ook ;-).  #laatsteinhaalmanoeuvre *gniffel*

Veel lieve Naaizgroetjes en tot gauw,
Stephanie



dinsdag 1 november 2016

Een zomers inhaalmanoeuvre in de herfst: Burda 7828 maal 4

Dit blogbericht start ik alvast met een zeer positieve noot: "Jawel, ik leef nog!" De Sew Challenge die ik in mijn vorige bericht aankondigde, haalde ik tot mijn grootste spijt niet. Een straatbrunch mee op poten zetten, een verjaardagsweekend van dochterlief trotseren én de stiekeme voorbereidingen van onze trouw hadden meer voeten in de aarde dan ik oorspronkelijk had ingeschat. Iets met zeer positieve time-management; laten we het daarbij houden ;-). En heel eerlijk toegegeven moest ik terug wennen aan het ritme van een voltijds werkregime, zo na een jaar voltijdse loopbaanonderbreking. 

Nu het volop herfstvakantie is, kan ik eindelijk mijn blog weer van onder het stof halen en de nodige updates meedelen ;-). 
We beginnen bij het begin; een project dat ik op 31 augustus -net voor mijn eerste werkdag - door man en kids op foto liet vastleggen: mijn favoriete zomerkleedjes (ahum... Sorry... inhaalmanoeuvres houden geen rekening met seizoenen).


Twee jaar geleden waagde ik mij na enkele gelukte naaiprojecten aan een eerste project voor mezelf in tricot. Over het patroon moest ik niet lang nadenken, want toen sloegen ze je bijna met de Burda 7828 rond de oren. Overal zag ik prachtige foto's verschijnen waardoor mijn hart steeds wat sneller ging slaan. Klassiek in mijn stofkeuze als ik ben was (er is vooruitgang), koos ik een effen donkerblauwe Punta di Roma voor een eerste versie die al snel in de vuilbak belandde. Tja, die linten, die kleur,... alles zat fout! No way hosay dat ik nog voor een klassieke 'grijze-muislook' ging met linten die op niets trokken!

Gelukkig was daar de perfecte redder in nood: de tutorial van Polkadotjes met een prachtig exemplaar! Ik kocht mij eveneens een mooie bloemenstof en knipte vlijtig alle patroondelen... En daar bleef het dan bij. Alles belandde in mijn UFO-bak wegens ander lopende kinderprojecten. Bijna 2 jaar lang bleef alles netjes in de bak liggen...

Tot ik op een mooie zomerdag niet veel soeps in mijn kleerkast kon vinden, en ik dan maar besloot om mijn naaimachine en overlock in de tuin klaar te zetten voor een dagje heerlijk naaien. Uiteindelijk bleef het niet bij één jurkje, maar werden het er wel vier. Alle vier een beetje anders afgewerkt, maar met evenveel liefde gemaakt!

De rode bloemenstof en de colourblockversie werkte ik helemaal af zoals Polkadotjes voorschrijft.
Simpel in alle eenvoud, maar flatterend aan elk vrouwelijk lijf ;-).

Stof: In Den Boom Lier
Patroon: Burda 7828
 Het pastelroze kleedje kreeg een elastische paspel, waar ik een beetje mijn twijfels over kreeg toen ik het eenmaal aantrok. De overslag kroop meteen enkele centimeters naar boven waardoor het jurkje meteen zéér deftig werd. Maar ach, met de juiste accessoires is ook dit 'probleem' opgelost!

De pastelgroene versie kreeg een lichtroos elastisch kantje om het geheel wat romantischer te maken. Dit keer streek ik eerst naadband in en zette ik het kantje er bijna zonder rek aan. Waarschijnlijk zal een niet-elastisch kantje evengoed zijn geweest. Het rugpand knipte ik voor een keer uit één geheel zoal vele King Louiskleedjes worden afgewerkt. Een goede tip om te onthouden, al zeg ik het zelf ;-).

Stof: Fragile - Bobby Sewing
Patroon: Burda 7828
Het fijne aan deze kleedjes is dat ze in een mum van tijd ineen steken, en dat je écht alle kanten opkan wat stijl betreft: klassiek, flashy, romantisch, of grijze muis,... You can sew them all!

Voilà, het is me gelukt! I'm back on track! Whoppa!

Heel veel lieve Naaizgroetjes en tot gauw!
Stephanie