Posts tonen met het label LMV. Alle posts tonen
Posts tonen met het label LMV. Alle posts tonen

zondag 29 april 2018

Wild and free met de Candy

Als ik Mister Google mag geloven, is de Candy Dress een toppertje van een patroon en een absolute must-have in je dochters kleerkast. Wij zijn hier thuis in elk geval al trouwe fan vanaf de eerste minuut. Want speelproof dat dat kleedje is!

Op het Sew Naaizweekend in februari naaide ik deze versie. Gezien de groeischeut van de dochter, was de vorige Candy dringend aan een update toe. Deze French Terry van Eva Mouton is uitermate geschikt voor Candy's, al zeg ik het zelf.
Net voor vertrek zag ik bij Madeline een couponneke van deze poezelige stof die ik écht niet kon laten liggen. Want dochterlief is gek op katten. Thuis worden onze twee katten (letterlijk) op handen gedragen en regelmatig stiekem de slaapkamer binnengesmokkeld. Daar krijgen ze heuse VIP-behandelingen waar ik alleen maar van kan dromen. Ooit was dat bij mij niet anders. En het is leuk om langs de zijlijn te kunnen staan en nostalgisch terug te kunnen denken aan die zorgeloze tijd. Een tijd die mijn kinderen nu volop beleven.











Patroon: Candy Dress - LMV
Stof: Eva Mouton - De Stoffenmadam
goudgespikkelde french terry - Julija's shop
Fournituren: De Stoffenmadam
Boordstof: Atelier in't Leerke
Getest en goedgekeurd! Het kleedje is na al dat klimmen en klauteren nergens gescheurd! Enkel het uiteinde van de touwtjes brandde ik na het nemen van deze foto's nog even tegen het verder uitrafelen af. 
En oh ja, de print loopt zo goed als volledig door... Op weekend verloor ik hier naar eigen doen zot veel tijd mee, maar prints laten doorlopen in french terry is met die tunnel dan toch niet zo eenvoudig. Ach, waarom haalde ik het in mijn hoofd om daar nog maar aan te denken 😅?!?

Lieve Naaizgroetjes,
Stephanie

zaterdag 14 april 2018

Vrouwen t-shirts voor warme lentedagen

Mooie bloesjes, daar kan een vrouw nooit genoeg van hebben.

Een uitstapje naar de Meir deed me zuchten. Waarom is het toch zó moeilijk om in die confectiematen te passen? Want sluit een bloesje boven mooi aan, dan is de kans groot dat het ding tot grote ergernis niet over mijn heupen geraakt #perenfiguur.  Of misschien ben ik wel te veeleisend als het op kleren shoppen aankomt?

Ach, in elk geval ben ik wreed content dat ik die bloesjes gewoon zelf kan naaien. En als het dan nog in een zalig-zittend-blijft-altijd-mooi-zelfs-na-tig-wasbeurten stofje kan, dan kan mijn dag niet meer stuk.

Al tijdens de Sew Naaizweekends in oktober en februari werden deze t-shirts genaaid, maar om de één of andere reden vonden ze hun weg nog niet naar de blog #inhaalmanouevre.
I proudly present: the bloesjes!



Dit bloesje is mijn persoonlijke favoriet. Het is de Odette, maar lichtjes aangepast: de halsboord liet ik weg en voegde een heupboord toe. De stof is er eentje van bij Atelier In 't Leerke. Schoon stoffen dat ze daar hebben!





Dit waren mijn aangepaste Harley's: in plaats van de boordjes naar binnen om te slaan, vond ik het minstens zo mooi om deze zichtbaar te houden. De mooie stoffen kwamen alweer van bij 't Leerke. Tijdens het naaien van deze lotusbloemen, maakte ik zelfs voor de eerste keer in mijn leven gebruik van een coverlock (dankjewel Aukje 😘). Wat een prachtige afwerking! Bij deze weet ik meteen hét verjaardagskado bij uitstek! #durftehopen 😊



Een laatste bloesje is er eentje uit de Ottobre editie woman herfst/winter 2015: een model dat ik al eens naaide tijdens de naailes, maar doordat de matentabel nogal afweek van de werkelijke maten (en ik toen nog niet de gewoonte had om het patroon exact op te meten) wilde ik dit t-shirt toch eens van bij het begin juist naaien.  De zadelmouwen maken dit t-shirt net dat ietsje specialer. Bij Bobby Sewing vond ik deze mooie Chat Chocolat dat na al die wasbeurten nog steeds supermooi en zacht is!

Deze t-shirts zijn een aanwinst in mijn kleerkast. Ik heb er al zó veel plezier aan gehad! De prints, het draagcomfort, die vrolijke kleurtjes,... Ik word er helemaal happy van! Laat dat zonneke nu maar schijnen!

Lieve Naaizgroetjes,
Stephanie

maandag 4 september 2017

It's alive! Oftewel: Sew Challenge met een koppig stofje

Inmiddels heb ik mijn naaitactiek al door... De beste remedie tegen vervelende naaidipjes  is ongetwijfeld deelnemen aan challenges. Gewoon de koe bij de hoorns vatten en ertegenaan!

Mijn eerdere deelname aan de Blogmeet & Sew Challenge kan u hier overigens nog bekijken. Toen bedacht Stephanie van Cherry Designs de voorwaarden waaraan mijn naaiproject moest voldoen. Dit keer echter, gingen we met z'n allen verder in de uitdaging, en vulden we een formulier in met informatie over onze naaigewoonten en -kennis. Om heel eerlijk te zijn, deed ik het tijdens het invullen ervan bijna in mijn broek, maar was ik tegelijk ook dolenthousiast om deel te nemen.

Uiteindelijk kreeg ik van Caro volgende criteria voorgeschoteld:
* Crêpe (zelf uit te kiezen)
* Voor jezelf
* Met 2 matching stuks (kan 2 delen, 2 stoffen mixen,...)

Nu moet je weten dat Caro iemand is die niet terugdeinst van lastige, moeilijke tembare stoffen, zoals crêpe. Ik daarentegen, ben deze stof al regelmatig in stoffenwinkels tegengekomen, en slaagde er telkens in om ze op een veilige afstand te houden. Want wat zich moeilijk laat temmen, ga ik simpelweg uit de weg. Tja, en dan zit je daar met die criteria in de hand...

Ge wilt niet weten hoeveel webwinkels ik heb afgeschuimd op zoek naar crêpe met een mooie print. Uiteindelijk kwam ik bij 'Le Chien Vert' terecht. Gezien de ruime keuze online, kocht ik mij een ticketje richting Brussel om deze winkel in het echt te kunnen bewonderen. Duizelingwekkend veel stoffen dat ze daar verkopen, jawadde!

De stof was er. Over het patroon was ik nog niet helemaal uit. Dat het een combi van blouse en rok zou zijn, was al beslist. Ik doorzocht alle La Maison Victors, doorbladerde en noteerde een heuse to-sew-list voor mijn lesvrije sabbatjaar, en koos uiteindelijk de Victoria Rok en de Donna Blouse voor dit project.

✄  De testversie van de Victoria beviel me wel. Ik deed volgende aanpassingen ✄ :
* Mijn heupen zorgden voor een grote maat, maar gelukkig mocht ik 7 cm in de taille wegnemen.
* Het voorpand naaide ik zonder beleg of knopenrij.
* Een blinde rits (ook blind als ik me buk) in de middenrug werd geplaatst zoals het patroon voorschrijft.
* Een extra split achteraan werd toegevoegd voor extra bewegingsgruimte.
* De rok werd 2 cm verlengd.
* Ik naaide een stevig, dun lintje in de taille om uitrekken van de taillenaad te voorkomen.

Na deze testversie naaide ik de echte versie waar ik koos voor een rits met twee biezen in de zijnaad, en de split nog iets dieper naaide.

✄  Voor de Donna Blouse paste ik volgende dingen aan ✄ :
* Ik nam één maat kleiner dan gewoonlijk.
* De mouwen werkte ik met een biais in dezelfde stof af. Hoera voor mijn bus stijfsel!
* Voor de smalle zoom onderaan gebruikte ik na vele testlapjes voor het eerst mijn rolzoom.
* Voor de knopenrij sleutelde ik aan de instellingen voor een mooie afwerking. Ook (voor het eerst) gebruikte ik mijn knoopsgatenbeitel, en oh, hoe simpel kan knoopsgaten maken zijn?!











Patroon: Donna Blouse - LMV Editie mei - juni 2016
Victoria Rokk - LMV Editie maart - april 2015
Stof en fournituren: Le Chien Vert
Zelf ben ik wreed content over het resultaat, want hey, ik ben gewoon 2 jeansrokken en 1 blouse rijker! Die crêpe, da's een ander verhaal! Maar na alle technieken waaraan ik deze stof heb onderworpen, is de stof getemd geraakt. Wist je overigens dat crêpe wijst op de binding van de ketting- en inslagdraden van een bepaalde stofsoort? Crêpe bestaat in een viscose (natuurlijk) en een polyester (synthetisch) variant. Het verschil laat zich vooral voelen wanneer de stof nat is; de viscose kreukt meer en weegt zwaarder dan de crêpe in polyester, die bijna kreukloos en luchtig uit de wasmachine komt.

Vandaag staat er nog meer schoons op u te wachten! Deze dames zetten eveneens hun beste beentje voor:



Veel lieve Naaizgroetjes,
Stephanie

maandag 24 april 2017

Let's Sti(c)k Together #1: op schattenjacht!

Van het ene avontuur in het andere!
Na de laatste blogmeet was ik duidelijk niet de enige die zin had in meer.
Zo richtte Marjolein, de dame achter de blog Flaflinko, een nieuwe groep onder de naam 'Let's Sti(c)k Together' op. Het eigenlijke doel van deze groep vol toffe naaimadammen is dat we onszelf op regelmatige basis uitdagen aan de hand van enkele afgesproken criteria.

Voor de kick-off van deze fijne challenges kwamen deze drie criteria uit de bus:
- kies een ongebruikt patroon uit je kast
- neem een stof die al minstens één jaar in je bezit is
- zomer!

Alsof mijn project uit de hemel kwam vallen, zeg ik u!
Want van zodra ik op haar blog botste, snelde ik naar mijn stoffenkast voor een mooie combinatie met net dat ietsje meer... Een gratis zalmroze couponneke van Cas & Nina -dat ik vorig jaar tijdens het Sew Naaizweekend had gekregen- in combinatie met een lichte jeans -dat ik eveneens vorig jaar op het Stoffenspektakel in een groot couponnenkraam had gekocht- trok ik vastbesloten uit mijn kast.

De Tulla jurk uit La Maison Victor werd uitvoerig gegoogled: welke mogelijkheden voor colourblocking waren er? Welke voor de hand liggende aanpassingen moest ik doen? Eventuele addertjes onder het gras?
Een bezoekje aan de binnenspeeltuin later kwam het overgetekende patroontje en de uitgeknipte patroondelen met kids en al mee naar huis. Dat is zo'n beetje 'den deal' hier geworden bij ons thuis: terwijl de kinderen zich in het zweet spelen en zich ontzettend amuseren, gaat mama 'werken' met haar naaikoffer ( ik moet u alvast niet meer zeggen dat ik daar écht van kan genieten).


Tijdens het naaien botste ik op een klein addertje: het rokgedeelte van het voorpand bleek 1 cm te smal. Ik mat alles nog eens goed na, controleerde de merktekens, maar kwam nogmaals tot hetzelfde besluit. Maar geen probleem! De drie plooien van het voorpand werden elk 3 mm minder diep gestikt. En zo werd dat addertje terug onder het gras gestopt ;-).


Het lijfje voerde ik eveneens volledig met de zalmroze stof. Tegenwoordig probeer ik restjes op te werken en had ik het jammer gevonden om nog een stukje van deze mooie stof bij in mijn restjesbak te proppen. Voor Lorun nam ik maat 116. Enkel de rok verlengde ik met jeans tot de grootste maat. Ook de plooien stikte ik 2,5 cm dicht i.p.v. de voorgestelde 2 cm. Toen het kleedje bijna klaar was, besloot ik de rokzoom in Loruns favoriete siersteek te naaien: hartjes overal!

En het gebeurt niet vaak (omdat het wegens de grootte niet altijd mooi past) maar mijn label werd er onmiddellijk ingenaaid wegens 'best-wel-fier-op-dit-jurkje'.

Loruns reactie op het kleedje was goud waard. Echt! Tot ze het mocht passen...
"Mama, dat kleedje spant helemaal niet. Da's veel te groot."
Laat ik na deze pasbeurt maar besluiten  dat mijn dochter weet wat ze wilt: aansluitende kleedjes zoals ik er onlangs eentje naaide. Of dit kleedje dan ook vaak uit de kast zal komen, daar heb ik het raden naar. Fingers crossed!



Patroon: Tulla Jurk - LMV Editie 3 mei - juni 2015
Stof: Zalmroze: Cas & Nina / Jeans: couponnenkraam Stoffenspektakel
In ieder geval leerde ik alvast dat een fantastisch patroon en een romantische stoffencombinatie al voor minstens een jaar gewoon voor het grijpen kunnen liggen in je eigen kast. Een challenge als deze vind ik dan ook súperleuk omdat je op die manier gedwongen wordt om je creatieve brein op volle toeren te laten draaien. Ook de andere deelneemsters hebben natuurlijk hun hoofd gebroken over deze uitdaging. Dat deze challenge een succes was, kan je verder lezen bij:


Lieve Naaizgroetjes en veel 'oohs' en 'aahs' gewenst tijdens het bekijken van al dat moois!
Stephanie

zaterdag 4 maart 2017

Mijn beer-e-ventje en bambling-meisje

Tijdens de zomervakantie zag ik ergens dé tip om voor eens en voor altijd komaf te maken met een onordelijke stoffenkast. Dat die omnigrid zeer handig in gebruik is, had ik al snel ontdekt tijdens het snijden van de skai voor deze tas. Maar dat dit ding er ook nog eens voor zou zorgen dat mijn stoffenkast weer piekfijn opgeruimd zou zijn, dat wilde ik toch nog wel even uittesten. Zo gezegd, zo gedaan. Met een verrassend resultaat als gevolg; er was gewoon nog plaats over in die kast van mij! Bye bye stoffenkoopstop!

Toen ik in november op naaiweekend ging, was Sandra van Miss Anaïs er ook. Na een lange dag naaien was een uitstapje naar haar winkel zeer verleidelijk. Ik hield mij nog goed in en kocht slechts twee halve metertjes lichte sweat om er Leather Sweaters voor de kinderen van te maken; een patroon waar ik dol op ben! In mijn voorblogse periode naaide ik er al enkele met telkens een heel verrassend resultaat. Ik tekende maatje 116 uit, hoewel Casper met zijn 107 cm een viertal cm kleiner is dan zijn zus. Nu nog een beetje aan de grote kant, maar zo hebben we er langer geniet van (en moet ik geen twee verschillende maten tekenen).

Uit de sweaterstof voor Casper kreeg ik net zijn trui geknipt. Loruns trui was echter andere koek... Hoe ik de patroondelen ook draaide of keerde; ik had net te weinig stof gekocht. De bruikbare stofbreedte van de bambi's bleek kleiner dan die van de beertjes. Gewoonlijk ga ik ervan uit dat een stofbreedte van 150 cm ook volledig kan gebruikt worden, wat bij deze bambi's helaas niet was (tenzij je er niet mee inzit om extra reclame te maken voor het merk ;-) ). Was dat een tegenvaller! Gelukkig kon ik bij Les Lisettes terecht om het ontbrekende deel bij te kopen (en heb ik nu nog een aanzienlijke lap over...) In november gekocht en op het Sew Naaizweekend genaaid. En zelfs helemaal niet in mijn stoffenkast beland. Daar word ik nu blij van, se!

Patroon: Leather Sweater - LMV editie herfst 2014
Stof: Miss Anaïs
Patroon: Leather Sweater - LMV editie herfst 2014
Stof: Miss Anaïs
Op een druilerige vakantiedag trokken we naar de binnenspeeltuin voor foto's. Best niet makkelijk dit keer. Zowel Lorun als Casper op dezelfde foto? What was I thinking?!?

Foto's trekken in een speeltuin... Dat is erom vragen precies ;-)
Let's 'vogue'!

 Lieve Naaizgroetjes,
Stephanie

dinsdag 28 februari 2017

The Selfish Sewing Project - Aster trui #2

Tijdens de voorbereidingen van het Sew Naaizweekend had ik heel wat stuks klaar geknipt voor mijn man en kindjes. Dat het weekendje me-time volledig in teken van mijn gezin zou staan, strookte echter niet geheel met mijn verwachtingen. Dan ga je een heel weekend weg, beweer je bij hoog en laag dat je op een berg ergens in Frankrijk zit waar geen zendmasten zijn, en dan beslis je om alleen maar voor uw kroost te naaien?! Neenee,... Daar doe ik niet aan mee!

Op het moment dat ik mijn koffers pakte, grabbelde ik nog net het Aster-patroon uit de kast. De wondermooie zachte stof die ik enkele maanden geleden bij De Stoffenmadam kocht, verdween met bijhorende boordstof mee in mijn valies. 

Even met gedachten wisselend met Marie-Paule, zette ik de schaar in mijn stof. Omdat ik de stof zó mooi vond, was ik niet zeker over het al dan niet gebruiken van boordstof. En kijk; dit is het resultaat. 

Enkel de typerende halsboord naaide ik met een afstekende kleur boordstof. De mouwen verlengde ik dit keer met 6 cm. Voor-en achterpand werden 12 cm langer t.o.v. het originele patroon (alright, geen poepflap dit keer, maar wat bedekt is, is bedekt #gniffel). Bij de middenvoor van de halsboord haalde ik, net als bij de vorige versie, 1 cm op de stofvouw weg. Ook de heupboord paste ik aan; hier nam ik 90% van de totale omvang. Voilà, en klaar is kees!




Patroon: Aster - LMV editie mei-juni '16
Stof & boordstof: De Stoffenmadam
Na een korte, blitse fotoshoot door de man des huizes kan ik alleen maar ongelooflijk blij zijn met mijn selfish-sewing-project. Dit truitje zal nog vaak uit de kast komen! 

Lieve Naaizgroetjes,
Stephanie

zaterdag 27 augustus 2016

Comfortabel, mooi en easy? Yes we can! Aster Trui #1

Selfish sewing; ik zou het meer moeten doen. Des te meer omdat ik sinds mijn wekelijkse naailessen eens zo kritisch ben geworden wanneer het op kleren kopen aankomt. Niet de juiste pasvorm, een afwerking die beter had gekund, te synthetisch om dragen op warme dagen, en ga zo maar door...

Wat houdt mij dan tegen om vaker voor mezelf te naaien? Mijn jojoënd lijf. Voilà, het is eruit. Niet dat ik mij daar zorgen over maak, of dat ik plots aan het diëten ga wanneer de weegschaal mij minder gunstig gezind is. Nee, hoor. De kilo's gaan er -gelukkig- vanzelf weer af als ik druk in de weer ben op het werk. Het feit dat mijn snoepkast dan minder bereikbaar is, zal er ook wel voor iets tussen zitten ;-).

La Maison Victor biedt voor mij dan ook dé ultieme oplossing: comfortabele kleding die je in een wip hebt gemaakt! Halleluja!

Toen de Aster Trui uitkwam, werd ik op slag verliefd. Een elegante halslijn, driekwart mouwen en easy fit. Allen verenigd in één patroon. Bovendien tover je, afhankelijk van je stofkeuze, dit truitje om tot iets chique, sportief of eerder casual.

Na een snelle duik in de fotomap op de fb-pagina 'Creaties uit La Maison Victor', wist ik welke aanpassingen wenselijk waren én stonden er heel wat prachtige Asters op mijn netvlies gebrand. Mijn stofkeuze ging naar een warme, soepele en gebreide stof van Den Depot, die ik met een loting op het Sew Naaizweekend had gewonnen.

Het voor- en rugpand werden met 10 cm verlengd, de halslijn op middenvoor met 2 cm ingekort, voor de tailleband nam ik 90% zodat die niet te hard zou spannen en de mouwen verlengde ik met 4 cm. Deze aanpassingen en één naaiuurtje later zat deze Aster mij werkelijk als gegoten. Ongelooflijk!

De foto's werden door mijn vriend genomen in een wel zéér toepasselijke omgeving...





Patroon: Aster - LMV editie mei-juni '16
Stof: Den Depot

De Zoo van Antwerpen was The Place To Be. Een gezellige uitstap met ons gezinnetje op een niet-zo-warme zomerse dag. Doordat we een gezinsabonnement hebben, kennen onze kinderen de Zoo ondertussen op hun duimpje en weten ze perfect waarheen ze willen gaan. Dat deze foto's dan ook 'tussen de apen en de speeltuin' (i.p.v. de gekende 'soep en de patatten') werden genomen, maakte het er voor mij niet gemakkelijker op. Al dat voorbijgaand volk... #poserenkanjeleren.

Lieve Naaizgroetjes,
Stephanie X


zondag 24 juli 2016

Candy Dress #1 Flamingo alarm!

Al meer dan 3 weken heb ik mijn blogje ook wat vakantie gegund, merk ik wanneer ik mij sinds lang terug achter de PC zet. Zoals bij vele andere naaisters betekent de vakantieperiode ook voor mij een zoektocht naar een nieuw evenwicht. Overdag probeer ik zoveel mogelijk leuks met de kinderen te ondernemen, waardoor ik 's avonds vaak dikke vriendjes ben met onze gezellige zetel-des-huizes. Shame on me; ik weet het ;-).

Eind mei naaide ik deze Candy Dress, maar tot op de dag van vandaag was ik er nog niet in geslaagd om er leuke foto's van te maken. En geen foto's, geen blogbericht... 

Maarrrr... Het mooie weer van de voorbije week bracht hier verandering in. 
Voilà, hier is 'ie dan! De Candy Flamingo Dress:

Strike a pose!

De 'Saturday Night Fever' pose *gniffel*

Tijdens het harde poseerwerk ook tijd maken voor onze lieve kat
Een kleine dame met een plan...

'Het' plan!
Patroon: Candy Dress - LMV
Stof: Eva Mouton - De Stoffenmadam
Na lang twijfelen zwichtte ik voor de mooie flamingo's van Eva Mouton. Een rektest met deze zachte zomersweat overtuigde me. De stof rekt niet zo fel als een gewoon tricootje, maar voldoende voor dit model. En anders zou een kleine aanpassing aan de halslijn geen probleem zijn. (onder het motto: 'elk excuus is goed om zo'n mooie stof te kopen' )

Het patroontje werd volledig naar mijn hand gezet: 
  • het rokgedeelte verlengde ik onmiddellijk met 6 cm, met een zoomwaarde van 2 cm er nog eens bij. Het kleedje mag kort zijn, maar er zijn grenzen ;-).
  • de steekzakken knipte ik dubbel uit met een naadwaarde van 1 cm. Zo vind ik de zakken netter afgewerkt.
  • de halslijn maakte ik 1 cm dieper zodat er achteraf een boordje van 1 cm kon worden toegevoegd.
  • de mouwen wilde ik ook dubbelen volgens haar  methode, maar de dikte van de zomersweat besliste hier anders over. De zoom werd uiteindelijk 1 cm naar binnen geslagen en vastgenaaid.
Een volgende keer zou ik de zoom van de rok met nog een extra centimeterke verlengen. Soms krult die om, wat met wat extra 'zwaarte' niet het geval zou zijn. 
Werken met een leuk accentje bij de zakken zoals zij deed, onthoud ik zeker voor een volgende keer. 
En o ja, de flamingo's net onder het tunneltje waren eigenlijk heel tijdens het knippen, maar bij het naaien van het tunneltje verdwenen ze als sneeuw voor de zon. Last van de warmte, zeker? *gniffel*

Een volgend berichtje zal niet zo lang op zich laten wachten, beloofd!

Vele lieve Naaizgroetjes,
Stephanie